gecenin rengi
yalnız klamış sevdalara bir seste sen ver
nerde boynu bükük duran eski sevgi
yıkılmış bir duvarın ardına saklanmış diz çökmüş taşlara
elinde bir lokma ekmeği cebinde eskimiş bir kağıt
seni soruyor satırlara
kaldıramıyor başını yıkılmış bitmiş
dünya dönmüyor eskisi gibi baş ucunda
toprak kokan elleri acıyor artık taşları sıkmaktan
sadece bir mezar taşına bakmaktan yorulmuş gözleri
hayat bitmiş aşk bitmiş güneş doğsa ne olur batsa ne olur
umut ölmüş bir yürek tükenmiş
bağırsan ne olur haykırsan ne olur